Waarom wordt de khutbah in het Arabisch gehouden?
Arabisch is geen willekeurige keuze. Het is de taal waarin de Quran werd geopenbaard, en de taal waarin de Profeet ﷺ de eerste khutbah in Medina hield.
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
"Wij hebben het neergezonden als een Arabische Quran, opdat jullie zullen begrijpen." - Quran 12:2 (Yūsuf)
De houding van de rechtsscholen
De meerderheid van de klassieke geleerden, malikī, shāfi'ī en ḥanbalī, is van mening dat de kerndelen van de khutbah (ḥamd, ṣalāh over de Profeet ﷺ, een Quran-vers en de oproep tot taqwā) in het Arabisch moeten worden gehouden zolang dit mogelijk is. De ḥanafitische school biedt meer ruimte voor andere talen, maar ook daar is Arabisch de voorkeurspraktijk en de normale gang van zaken.
De reden is niet alleen juridisch. De khutbah verbindt elke gemeenschap op vrijdag met de ummah over de hele wereld: dezelfde verzen, dezelfde formuleringen, dezelfde taal die de Profeet ﷺ zelf koos.
وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ
"Wij hebben geen boodschapper gezonden, of hij sprak de taal van zijn volk, opdat hij het hun duidelijk zou maken." - Quran 14:4 (Ibrāhīm)
Waar de vertaling thuishoort
Dat de khutbah in het Arabisch is, betekent niet dat begrip onbelangrijk is. Integendeel: het bovenstaande vers zegt li-yubayyina lahum, "opdat hij het hun duidelijk zou maken." Veel hedendaagse geleerden staan daarom een verklaring of vertaling naast de Arabische khutbah toe en moedigen deze aan, vooral in moskeeën met veel bekeerlingen of jonge moslims die nog geen Arabisch spreken.
Dat is precies waar Minbar thuishoort: de khutbah blijft in het Arabisch, zoals de Sunnah het bewaart, en de gemeente leest de betekenis mee op hun eigen telefoon zonder dat de imam de stroom van de preek hoeft te onderbreken.